Bir orman, bir yatak

Bu ayki yazılarımda hep dinlenemediğimden, sürekli bir koşuşturma halinde olduğumdan bahsedip durmuşum. Zaten şimdi de okul açıldı, 6 ders alıyorum, çalışmam lazım vs. derken benim başka söyleyecek sözüm, konuşacak konum kalmıyor.




Şöyle bir ormanda olsam, yatağım bulutlara yakın. Başucumda bir bardak su ve anne kokusu. Bir dakika kalsam, bir saat ya da bir ömür. Bilmemecesine dinlensem. Ruhumu orman perilerinin yanına katsam da bedenim daha bir gömülse yastıklara.




Uyku beni çağırıyor. Gitmeli...

Post-Final Syndrome

Sınavlarım bitti. 

Hayat güzel.

Elimde şarabım var.

Başımda bıdıbıdılayan kimse yok. 

Huzurluyum.

Şarap kaliteli.

Ama uykum var!!!!

Kendimi yorgana sarıp sarmalamak istiyorum.

Yaşlandım ama sakın söylemeyin bana bunu.






Ps: Şarap Ancyra-Syrah

İtiraf vol2

- Hahayt içinde olduğum depresyonu anlatmaya kelimeler yetmez.

- Tam bir haftadır her gece içiyorum ve büyük ihtimalle de devam edeceğim.

- Sigara içesim var ve bırakmış olmak pek de umrumda değil.

-Hayatımdaki her durumu sorguluyorum ve hiçbir şeyden memnun değilim.

-Geceleri korkup uyuyamıyorum (edit: hala uyuyamıyorum).

-Ne güzel Elif Şafak'ın Firarperest var elimde ama okuyamıyorum.

- Penelope Cruz her izlediğimde daha mı güzel görünüyor gözüme yoksa deliriyor muyum?

- Bir haftanın sonunda dilim tenekeleşti her türlü şarabı içebiliyorum.

- Haha her gün içtiğimi bilmeyen sevgili Yeşil gelip başıma ekşime olur mu? İstesem söylerdim yani.

-Bu şarkı Bukleli'ye gelsin. Herhalde o çocuğun iyiliğini anca bu anlatır.

-Tekrar az da olsa günlük yazıyorum sanırım.

- Okuyup yorum yapmayan herkese çok sinir oluyorum.

- Yine uyuyamayacak olsam da gideyim ben.